Ratusz w Kołobrzegu jest najważniejsza, świecką budowlą miasta. Początkowo na placu ratuszowym stała imponująca gotycka budowla powstała około roku 1380., była to siedziba Rady Miejskiej oraz wizytówka hanzeatyckiego miasta i dowód na sukcesy ekonomiczne mieszczan. Pierwszy ratusz w swym pierwotnym kształcie funkcjonował do 1807 roku, gdy podczas oblężenia przez wojska napoleońskie został zniszczony. Na jego pozostałościach z wykorzystaniem zachowanych fragmentów wzniesiono nowy obiekt w latach 1829-1832. Projektantem nowego neogotyckiego ratusza był K. F. Schinkel. Wyglądem budowla przypomina średniowieczny zamek o cechach obronnych. Posiada pięć małych wieżyczek i jedną strzelistą główną wieżę, na której mieści się tarcza zegarowa. W godzinach: 9:00, 15:00 i 18:00 można usłyszeć hejnał miejski. Wieża zdobiona jest wizerunkami herbów miejskich. Obecnie w ratuszu znajduje się siedziba władz miasta, USC oraz Miejskiego Ośrodka Kultury. W budynku mieści się również Galeria Sztuki Współczesnej. Z tyłu budynku można zobaczyć kolumnę kamienną, będącą częścią fragmentu pierwszego gotyckiego ratusza. Kolumna pełniła funkcję pręgierza miejskiego. Do dziś widoczna jest na niej wyrzeźbiona głowa, z którą wiąże się pewna legenda. Głowa ta według legendy należała do Jakuba Adebara, który stał na czele buntu mieszczan w 1524 roku. Bunt ten zakończył się sukcesem mieszczan, po którym Jakub dążył do objęcia fotela burmistrza. Jakub Adebar był niezwykle przystojnym mężczyznom, który cieszył się powodzeniem wśród panienek oraz zamężnych Kołobrzeżanek. Jak łatwo się domyślić, nie był on poważany w gronie kołobrzeskich rajców miejskich. Żądza władzy, nieczyste gry polityczne oraz nieroztropne poczynania miłosne doprowadziły Jakuba Adebara do sądu. Wyrok skazujący przewidywał ścięcie głowy toporem. Egzekucje były przeprowadzane za ratuszem miejskim, w miejscu gdzie obecnie można oglądać główkę Adebara. Rzeźba ta powstała ku przestrodze dla innych mieszczan. Miała być świadectwem sprawiedliwości i skuteczności władz miejskich.