W roku 1666 ukazało się pierwsze światło w latarni morskiej w Kołobrzegu. Zapalano je jednak tylko w przypadku planowego oczekiwania na przypływające statki. Praca ciągła latarni kołobrzeskiej nastąpiła dopiero dwieście lat później. Wykorzystano do tego maszt z wysięgnikiem usytuowanym na stacji pilotów. Palono na nim lampy działające na olej rzepakowy, które zużywały siedemdziesiąt siedem kilogramów tego paliwa przez rok. W roku 1899 poprawiono widzialność latari przez podwyższenie światła. Następną zmianę wprowadzono w 1909 roku, zostało zastosowane gazowe źródło światła na wysokości dwudziestu pięciu metrów w nowo wybudowanej wieży murowanej. Zasięg latarni wzrósł wówczas do dwunastu mil morskich. Zniszczona w czasie działań wojennych w 1945 roku latarnia wkrótce została odbudowana. Wykorzystano konstrukcję dawnego fortu stojącego u wejścia do portu w celu wzniesienia wieży. W obecnych czasach  wieża latarni wznosi się na wysokość 26 m nad terenem a jej zasięg dochodzi do 16 Mm. Światło pochodzi z obrotowego aparatu optyczny o dziesięciu ścianach świetlnych, a w każdej ścianie umieszczone są dwie żarówki, każda o mocy dwustu watów. Światło latarni morskiej w Kołobrzegu wznosi się na wysokości trzydzieści sześc i pół metra. Warto to zobaczyć będąc na wczasach w Kołobrzegu.